Εκτύπωση  Αποστολή
ΜΗΝΙΑΙΟ ΤΕΧΝΙΚΟ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ      
ΤΕΥΧΟΣ ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ
Κυκλοφορεί
ΤΕΥΧΟΣ ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ
  Αρχείο περιοδικών
 
 
 Αρχική Σελίδα
 Επικαιρότητα
 Πρόσωπα
 Τεχνικά Θέματα
 Συνδικαλιστικά
Ιστορικά
 Ατζέντα
 Θέσεις
 Ταυτότητα
 Χρήσιμα links
 Επικοινωνία
   
Γίνε συνδρομητής!  
 

στο διαδίκτυο
στο site
 
 
 
Το μαγικό νερό του Πολιχνίτου
 
Τα Ιαματικά Λουτρά Πολιχνίτου Λέσβου θεωρούνται από τα θερμότερα της Ευρώπης και εφάμιλλα εκείνων του Βισμπάντεν της Γερμανίας. Το νερό είναι διαυγές, άοσμο και εμπλουτισμένο με φυσική ραδόνιο ακτινοβολία.
Τα Ιαματικά Λουτρά Πολιχνίτου Λέσβου θεωρούνται από τα θερμότερα της Ευρώπης και εφάμιλλα εκείνων του Βισμπάντεν της Γερμανίας. Το νερό είναι διαυγές, άοσμο και εμπλουτισμένο με φυσική ραδόνιο ακτινοβολία.

Της Μιλένας Μπαχαρνίκου

Στη Λέσβο, η περιοχή η οποία ανήκει στον Δήμο Πολιχνίτου προήλθε από τη συνένωση των πανέμορφων χωριών και οικισμών Βασιλικών, Λισβορίου, Πολιχνίτου, Σκάλας Πολιχνίτου, Νυφίδας, Βρίσας, Βατερών και Σταυρού, συνδυάζει την ομορφιά του φυσικού τοπίου με την έντονη παρουσία του ανθρώπου από τα πανάρχαια χρόνια. Bρίσκεται στο νότιο δυτικό τμήμα του νησιού (45Km από την πρωτεύουσα Mυτιλήνη). Μοιρασμένος ο τόπος ανάμεσα σε ελαιώνες πευκοδάση, πηγές με καθάρια νερά και υπέροχες παραλίες.

Tο όνομά του το πήρε απ´ την ένωση των λέξεων "Πολλά ίχνη" γιατί κατά την προφορική παράδοση, πολλά μικρά χωριουδάκια (ίχνη) κυρίως παραλιακά, για τον φόβο των Σαρακηνών Πειρατών, αναγκάσθηκαν να μετοικήσουν στη σημερινή τοποθεσία που βρίσκεται μακριά απ´ τη θάλασσα, περιβάλλεται από υψώματα και είναι αόρατη, τόσο απ´ τον κόλπο της Kαλλονής, όσο και από το Aιγαίο Πέλαγος.

Οι θερμές ιαματικές πήγες του Πολιχνίτου και οι υγροβιότοποι του Κόλπου της Καλλονής και του Αλμυροπόταμου, σε συνδυασμό με τα παλαιολιθικά εργαλεία και τη συστηματική καταγραφή και μελέτη των ζωικών απολιθωμάτων στην περιοχή των Βατερών τις αμέτρητες παλαιοχριστιανικές εκκλησίες , τα μοναστήρια, τα γραφικά εξωκλήσια μαζί με την μοναδική λιθοτεχνία των σημερινών οικισμών, το Λαογραφικό Μουσείο και το Μουσείο Φυσικής Ιστορίας, κεντρίzουν το βλέμμα του επισκέπτη σε αυτό το πλούσιο σε αξιοθέατα νησί.

Ιστορικά στοιχεία

Το γεφύρι πίσω από τα κτίσματα ονομάζεται «γεφύρι του Αλμυροπόταμου», χτίστηκε το 1920 και ένωνε με μονοπάτι τα Ιαματικά Λουτρά με τα χωριά Βασιλικά και Λισβόρι. Το τρικάμαρο γεφύρι μπροστά από τα κτίσματα, χτισμένο άγνωστο πότε, ένωνε τα Λουτρά με το κεφαλοχώρι του Πολιχνίτου και το χωριό Βρίσα.

Τα Ιαματικά Λουτρά Πολιχνίτου είναι σε χρήση από τουρκοκρατίας. Μετά την απελευθέρωση τα πήρε ο Δήμος Πολιχνίτου όπου το 1953 κατασκεύασε την δεύτερη δεξαμενή που σήμερα λειτουργεί σαν πισίνα γυναικών.

Τα κτίσματα πίσω από τα Λουτρά κατασκευάστηκαν το 1892 από τον ιδιώτη γιατρό Χριστιανό. Διέθεταν δύο δεξαμενές, ξενώνα, λασπόλουτρα και στην κορυφή του λόφου καφενεδάκι που στο υπόγειο του είχαν κατασκευαστεί κατακόμβες όπου ο γιατρός μετέφερε τον χειμώνα χιόνι από τον Όλυμπο το αποθήκευε και είχε παγωμένο νερό το καλοκαίρι. Ο ίδιος έφτιαξε και το γεφύρι του Αλμυροποτάμου.

Σύμφωνα με τα ήθη και έθιμα της περιοχής, κάθε Σάββατο ερχόντουσαν από τα χωριά οι γυναίκες με τα παιδιά τους πάνω στα γαϊδουράκια για το μπάνιο τους. Συνήθιζαν να έχουν μαζί τους αυγά για κολατσιό τα οποία τα έβαζαν σε καλαθάκια τα βούταγαν μέσα στην πηγή που είναι ακριβώς πίσω από τα Λουτρά και τα έβραζαν μέσα σε πέντε λεπτά περίπου. Τα γέλια, τα τραγούδια και τα πειράγματα αντηχούσαν στην γύρω περιοχή.

Επίσης, η παράδοση όριζε μια μέρα πριν από τον γάμο να έρχεται η νύφη να κάνει μπάνιο, ενώ τον γαμπρό τον έφερναν το πρωί της ημέρας του γάμου. Σύμφωνα με μαρτυρίες, μια Ελληνοαιγύπτια κοπέλα πλούσια και παράλυτη άκουσε για τις θεραπευτικές ιδιότητες των ιαματικών νερών ήρθε στο Πολιχνίτο έμεινε στο ξενώνα του Χριστιανού και μετά από πολλά μπάνια κατάφερε να περπατήσει. Λέγεται μάλιστα, ότι ήταν τόσο ευχαριστημένη που βάφτισε το πρώτο της παιδί στα Ιαματικά Λουτρά Πολιχνίτου. Ακόμα υπάρχει αναφορά για την αδερφή ενός εφοπλιστή από την Χίο που θεραπεύτηκε.

Τέλος, άλλη μια ιστορία που την ανέφερε πρόσφατα ο κύριος Λεμονός Ευστράτιος κάτοικος Πολιχνίτου, αφορά μια συγχωριανή του, επίσης παράλυτη από αρθρίτιδα. Η γυναίκα αυτή θεραπεύτηκε με την βοήθεια του ίδιου και ενός φίλου του, οι οποίοι την έβαζαν μέσα σε ένα μεγάλο καλάθι (καλαθούνες τις έλεγαν) και την κατέβαζαν μέσα στο ιαματικό νερό. Μετά από αρκετά μπάνια έγινε καλά.

Θεραπευτικές ιδιότητες

Τα νερά, στην έξοδο του Πολιχνίτου προς Βατερά, στις εγκαταστάσεις των θερμοπηγών, αναβλύζουν από πολλές πηγές, μέσα από ηφαιστειογενή πρωτογενή και δευτερογενή πορώδη πετρώματα. Η θερμοκρασία τους είναι μεταξύ 67 C και 92 C (η θερμοκρασία στους λουτήρες είναι μεταξύ 42 C και 44 C) θεωρούνται από τις θερμότερες της Ευρώπης. Είναι χλωρονατριούχες και είναι εφάμιλλες του Βισμπάντεν της Γερμανίας.

Δεξιά υπάρχουν στην σειρά χαμηλά κτίσματα, ανάμεσα σε ευκαλύπτους είναι τα λουτρά με τις δεξαμενές που ανακαινίστηκαν επάνω στα παλιά που λειτουργούσαν πριν χρόνια. Αυλάκια παλιά, και καινούργια. Νερό που τρέχει ελεύθερο και αχνίζει, βάφοντας κόκκινο τον πυθμένα από θερμόφιλα ζωύφια (φύκι) που αναπτύσσονται. Ποιο πέρα πίσω από ένα δάσος από βρούλα, στέκεται όρθιο ένα συγκρότημα κτηρίων, με τους μακρόστενους κοιτώνες και τα αψιδωτά κτίσματα των παλιών δεξαμενών. Και συνεχίζοντας την περιγραφή πρέπει να αναφέρουμε το μικρό τρικάμαρο γεφύρι του Αλμυροπόταμου (από τα λίγα που σώζονται μέχρι και σήμερα) και πιο πέρα την παλιά βρύση από την κιτρινωπή και ροζ μαλακόπετρα.

Οι θερμές πήγες του Πολιχνίτου ήταν σε χρήση κατά την τουρκοκρατία και από το 1953 λειτουργούν με δυο δεξαμενές.

Χημικές ιδιότητες

Βάση της φυσικοχημικής τους σύστασης, τα Ιαματικά νερά Πολιχνίτου κατατάσσονται στην ομάδα των χλωρονατριούχων πηγών. Το νερό είναι διαυγές, άοσμο και εμπλουτισμένο με φυσική ραδόνιο ακτινοβολία 15 – 25 μονάδες MACHE με οξυανθρακικά χλωριούχα και θεϊκά άλατα ασβεστίου, νατρίου με ελεύθερο διοξείδιο του άνθρακα, με ενώσεις σιδήρου, μαγνησίου, μαγγανίου, οξυγόνο και ίχνη ιωδίου, βρώμιου.

Πέρα από τις χαλαρωτικές ιδιότητες, τα ιαματικά νερά του Πολίχνιτου είναι κατάλληλα για χρόνιες μορφές ρευματοπαθειών, αρθροπάθειες (χρόνιες καταστάσεις εκφυλιστικές και παραμορφωτικές), ριζονευρίτιδες, χρόνιες σπονδυλαρθρίτιδες, οσφυαλγίες, δυσμορφίες και μετατραυματικές κακώσεις του σκελετικού συστήματος.

Λόγω μάλιστα της ευεργετικής επίδρασης του θερμικού ερεθίσματος ( = θερμοκρασία νερών) και της άνωσης του σώματος του λουόμενου ( = ελάττωση σωματικού βάρους με καλύτερη κίνηση «σχεδόν χωρίς» πόνο), επιτυγχάνεται η χημικό-οσμωτική επίδραση των αλάτων και κυρίως του θείου (εμποδίζει τη δράση της υαλουρονιδάσης) η οποία καταστρέφει τα οστά και τις αρθρικές αστεοχονδρικές επιφάνειες).

Τα ιαματικά νερά βοηθούν επίσης στην αντιμετώπιση χρόνιων παθήσεων γυναικολογικού κύκλου, όπως φλεγμονώδεις παθήσεις γυναικολογικής προέλευσης, δυσλειτουργία σαλπίγγων – δυσμηνόρροια, γυναικεία στείρωση.

Ο κύκλος των θεραπευτικών ιδιοτήτων ωστόσο, δεν κλείνει εδώ, αλλά επεκτείνεται σε ενδοκρινολογικές δυσλειτουργίες (λόγω αναζωογονητικής δράσης του ραδόνιου), στα περιφερειακά αγγεία που σχετίζονται με την κυκλοφοριακή ανεπάρκεια, στην ουρική αρθρίτιδα, σε δευτεροπαθείς δερματικές παθήσεις, εξωπνευμονική φυματίωση, σε χρόνιες φλεγμονώδεις νόσους του ανώτερου αναπνευστικού και στην γαστρίτιδα κυρίως δυσπεψία, η οποία μπορεί να είναι υποχλωριδριακή με υποτονία και γαστρική ατονία.
 
 Ιστορικά
Στο... τριεθνές
Το σπήλαιο με τα ιαματικά λουτρά
Καταρράκτες Νιαγάρα: Η υδάτινη δύναμη
Φοντάνα ντι Τρέβι: Τα ιερά νερά του Ωκεανού
Ρωμαϊκό Υδραγωγείο Νικόπολης
Από τον Αχέροντα στον παράδεισο
Τα «θαυματουργά» ιαματικά νερά
© ΤΕΧΝΟΕΚΔΟΤΙΚΗ  | Όροι χρήσης  | Πληροφορίες