Γενική Συνέλευση ΟΒΥΕ: Νέο όραμα για τον κλάδο των υδραυλικών

Ένα νέο όραμα, βασισμένο στην ευρωπαϊκή πραγματικότητα, το οποίο συνοψίζεται στο τρίπτυχο «συλλογική προσπάθεια, ενότητα, μαζική δράση», παρουσίασε ο πρόεδρος της ΟΒΥΕ κ. Δημήτρης Βαργιάμης, κάνοντας λόγο για ανάγκη αλλαγής πλεύσης προκειμένου να υπάρξει πρόοδος στον κλάδο.

Μεταρρυθμιστικό πνεύμα και αλλαγή σελίδας για τον κλάδο, με τον επαναπροσδιορισμό των ποιοτικών χαρακτηριστικών του μελών του, τον παραγκωνισμό των παραταξιακών λογικών και την προώθηση συνεργειών μέσα από την ενότητα, τη συμμετοχή, την κοινωνική αλληλεγγύη και τη διεκδίκηση, πρόβαλε ο πρόεδρος της Ομοσπονδίας Βιοτεχνών Υδραυλικών Ελλάδος κ. Δημήτρης Βαργιάμης.

Σύμφωνα με τον κ. Βαργιάμη, σήμερα έχει διαμορφωθεί μια επιχειρηματικότητα δύο ταχυτήτων και δύο διαφορετικών κόσμων: Από τη μια είναι οι ολιγοπωλιακές μεγάλες επιχειρήσεις, οι οποίες κυριαρχούν στις επιμέρους αγορές αγαθών και υπηρεσιών, και από την άλλη οι πολύ μικρές επιχειρήσεις που αγωνίζονται να σταθούν όρθιες σε ένα άκρως εχθρικό και αρνητικό επιχειρηματικό περιβάλλον.

Χαρακτήρισε λανθασμένη την αντίληψη περί δήθεν μεγάλου αριθμού μικρών και πολύ μικρών επιχειρήσεων στη χώρα, καθώς παρόμοια κατάσταση επικρατεί και στην Ευρωπαϊκή Ένωση με μικρή ποσοστιαία διαφορά.

«Το πρόβλημα για μας όσον αφορά τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις, αν αυτό είναι το πρόβλημα, έχει να κάνει με τα ιδιαίτερα ποιοτικά χαρακτηριστικά και το μέγεθός τους, ανέφερε ο κ. Βαργιάμης.

Κυρίως πρέπει να υπογραμμίσουμε ότι δεν είναι ούτε ίδιες, ούτε ομοιογενείς· και πολύ περισσότερο, δεν είναι ομοιόμορφες. Υπάρχει ένας διαχωρισμός ανάμεσα στις ίδιες τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις: ¶λλες λειτουργούν ως "επιχειρηματικότητες ανάγκης" κι άλλες ως "επιχειρηματικότητες ευκαιρίας"».

Σύμφωνα και με τις έρευνες του Ινστιτούτου Μικρών Επιχειρήσεων της ΓΣΕΒΕΕ, η ανθεκτικότητα των πρώτων επιχειρήσεων τείνει να εξαντληθεί, αφού όλοι οι δείκτες τους παρουσιάζουν σαφείς τάσεις επιδείνωσης.

«Οι ενδείξεις αυτές φανερώνουν μια τάση μετατροπής αυτής της επιχειρηματικής δραστηριότητας σε αδήλωτη επιχειρηματική δραστηριότητα, με όσες συνέπειες προκύπτουν για τις ομοειδείς ενεργές επιχειρήσεις» υπογράμμισε ο κ. Βαργιάμης.

Προτάσεις της ΟΒΥΕ στους κυβερνώντες

Αφού κατηγόρησε τις κυβερνήσεις διαχρονικά ότι υιοθετούν για τις μικρές επιχειρήσεις ανάγκης εσφαλμένη προσέγγιση, ο κ. Βαργιάμης τόνισε πως οι εταιρείες αυτές δεν πρέπει να συνδυάζονται με τις προσδοκίες για επενδύσεις, εξαγωγές, εσωστρέφεια και καινοτομία αλλά με την κοινωνική συνοχή.

«ΓιΆ αυτές τις επιχειρήσεις χρειάζεται ειδική μέριμνα από πλευράς πολιτείας, γιατί ουσιαστικά η λειτουργία τους και τα χαρακτηριστικά τους τις καθιστούν μισθωτές απασχολήσεις και ως τέτοιες πρέπει να αντιμετωπισθούν, ενώ θα πρέπει να δημιουργηθεί ένα πλέγμα κοινωνικής προστασίας γιΆ αυτές», επισήμανε.

Στο πλαίσιο αυτό πρότεινε γιΆ αυτές τις επιχειρήσεις ενεργοποίηση του επιδόματος ανεργίας, απαλλαγή από το φόρο προστιθέμενης αξίας εφόσον ο κύκλος εργασιών τους δεν υπερβαίνει τις 25.000 ευρώ (σήμερα το όριο είναι 10.000 ευρώ), καθώς και φορολόγηση με τον ίδιο τρόπο που φορολογούνται οι μισθωτοί (αφορολόγητη κλίμακα).

Ακόμα θεωρεί ότι πρέπει άμεσα να θεσμοθετηθεί ο ακατάσχετος επιχειρηματικός λογαριασμός, και ότι όσες έχουν οφειλές (σε ασφαλιστικά ταμεία, τράπεζες δημόσιο κτλ.) πρέπει να μπορούν να ενταχθούν στον εξωδικαστικό μηχανισμό.

Ειδικότερα για τις οφειλές σε ασφαλιστικά ταμεία, υποστήριξε την πρόταση της ΓΣΕΒΕΕ για μετατροπή των οφειλών στον ΟΑΕΕ (νυν ΕΦΚΑ) σε ασφαλιστικό χρόνο και την επιλογή είτε της εξόφλησης - εξαγοράς αυτού του ασφαλιστικού χρόνου, είτε της καταβολής μειωμένης σύνταξης, με μοναδική προϋπόθεση την καταβολή των τρεχουσών εισφορών.

Αδήλωτη εργασία και περιθωριοποίηση

Ο κ. Βαργιάμης έκρουσε τον κώδωνα του κινδύνου για οικονομική και κοινωνική περιθωριοποίηση των υδραυλικών που ανήκουν σε αυτή την επιχειρηματική κατηγορία, και κάλεσε την πολιτεία να πραγματοποιήσει ουσιαστικές και πραγματικές μεταρρυθμίσεις και όχι απορρυθμίσεις που αντί να λύνουν τα προβλήματα τα μεγεθύνουν.

Αναγνώρισε ότι η αδήλωτη επιχειρηματική δραστηριότητα τείνει να γίνει κανονικότητα και πως έχει εκτιναχθεί σε πάρα πολύ υψηλά επίπεδα, αποδίδοντάς τη στη δραματική μείωση του βιοτικού επιπέδου, στον τρόπο παρεμβατικότητας του κράτους, στο βαθμό συγκρότησης της κοινωνικής συνείδησης και κυρίως στις παθογένειες και στη στρεβλότητα με την οποία έχει δομηθεί ο κλάδος.

Μίλησε για ουσιαστικές παρεμβάσεις στην εκπαίδευση, στην αδειοδότηση, στην πρόσβαση στην αγορά εργασίας, στη διά βίου μάθηση και στην ανάπτυξη δεξιοτήτων, στο ρόλο του κράτους, των Επιμελητηρίων και των κοινωνικών εταιρειών αλλά και στην εμπλοκή των επαγγελματικών ενώσεων.

Με αφορμή τα παραπάνω, κάλεσε και τους συνδέσμους-μέλη της ΟΒΥΕ να προβληματιστούν για το πώς θέλουν τις επαγγελματικές ενώσεις, πώς θέλουν να λειτουργούν, ποια θέλουν να είναι η σχέση τους με τους εμπλεκόμενους φορείς (Πολιτεία, Επιμελητήρια, Τοπική Αυτοδιοίκηση κλπ.) και ποια θέλουν να είναι η σχέση τους με τα μέλη τους.

Ζήτησε η Ομοσπονδία να περάσει σε μια άλλη μορφή οργάνωσης και να στηρίζεται η λειτουργία της σε συμβουλευτικές υπηρεσίες ειδικών, ενώ δεν παρέλειψε να υπερτονίσει την αναγκαιότητα να προχωρήσει ο κλάδος σε συνέργειες και με άλλους τεχνικούς κλάδους.

Και αυτό να γίνει μέσα από ενότητα, συμμετοχή, κοινωνική αλληλεγγύη και διεκδίκηση, χωρίς συντεχνιακές λογικές που διαλύουν το συνδικαλιστικό κίνημα, χωρίς αποκλεισμούς, μέσα από τεκμηριωμένες θέσεις και προτάσεις, με γνώμονα την αναβάθμιση και ισχυροποίηση του κλάδου.