Σημαντικές ειδήσεις

Χαλκοσωλήνες και φυσικό αέριο

Άρθρο του κ. Πέτρου Σαλουφάκου

Το φυσικό αέριο είναι μείγμα κυρίως υδρογονανθράκων, με βασικό στοιχείο το μεθάνιο, σε ποσοστό συνήθως μεγαλύτερο από 85% κατ’ όγκο, ενώ περιέχει και κάποια αδρανή αέρια (άζωτο και διοξείδιο του άνθρακα). Ακόμη περιέχονται σε πολύ μικρές ποσότητες ενώσεις του θείου, κυρίως μερκαπτάνες, τις οποίες προσθέτουμε εμείς για να δώσουμε τη χαρακτηριστική προειδοποιητική οσμή.

Προδιαγραφές δικτύου σωληνώσεων

Οι σωλήνες χαλκού Talos Gas αποτελούν σήμερα ιδανική λύση και στις εγκαταστάσεις αερίων καυσίμων, καθώς εξασφαλίζουν στους εγκαταστάτες:

  • Ταχύτητα στην εγκατάσταση.
  • Εύκολη τοποθέτηση και στήριξη.
  • Ευελιξία σε στενούς χώρους.
  • Εξαιρετική αισθητική σε εξωτερικά – εμφανή δίκτυα.
  • Απόλυτη αξιοπιστία, καθώς πρόκειται για ένα υλικό απόλυτα καθιερωμένο που χρησιμοποιείται για περισσότερο από 70 χρόνια.
  • Αντοχή στη φωτιά, καθώς ο χαλκός είναι υλικό άκαυστο και δεν παράγει τοξικά αέρια υπό την επίδραση της φωτιάς.
  • Αντοχή σε υψηλές πιέσεις, διακυμάνσεις θερμοκρασίας και ακτινοβολίες.
  • Αντοχή στη διάβρωση. Σε εγκαταστάσεις μέσα στο χώμα, σε δομικά στοιχεία ή σε διαβρωτική ατμόσφαιρα, οι σωλήνες χαλκού προστατεύονται εξωτερικά με πλαστικά περιβλήματα εφαρμοσμένα από τον κατασκευαστή (εργοστασιακά) κατά ΕΛΟΤ ΕΝ 13349, ή με περιελίξεις με ταινίες πολυαιθυλενίου και συρρικνωμένα υλικά κατά ΕΛΟΤ ΕΝ 12068. Επίσης, λόγω του ότι δεν διαβρώνονται από το φυσικό αέριο, απαιτείται μικρότερο πάχος τοιχώματος σε σύγκριση με άλλους μεταλλικούς σωλήνες. Οι σωλήνες χαλκού σε μικρές διαμέτρους (π.χ. Φ15) οι οποίες είναι πολύ συνηθισμένες στις οικιακές εγκαταστάσεις, διατίθενται και σε κουλούρες με πλαστική επένδυση μεγάλου μήκους, οπότε μπορούν να κατασκευασθούν γρήγορα δίκτυα μεγάλου μήκους χωρίς συνδέσεις, με μειωμένο κόστος και αυξημένη ασφάλεια.

Οι σωλήνες χαλκού έχουν μικρή τραχύτητα και προκύπτει μικρότερη πτώση πίεσης κατά τη ροή του αερίου, οπότε οι αναγκαίες διάμετροι είναι μικρότερες, με αποτέλεσμα να εξοικονομείται χώρος, κόπος και χρόνος στην εγκατάσταση. Στα δίκτυα αερίων καυσίμων μπορούν να χρησιμοποιούνται σκληροί, ημίσκληροι και μαλακοί σωλήνες χαλκού Talos Gas κατά EΛOT EN 1057. Η παραγωγή τους σύμφωνα με τα ευρωπαϊκά πρότυπα εγγυάται διασφαλισμένη ποιότητα.

Στον πίνακα 1 παραθέτονται τα ελάχιστα πάχη τοιχώματος που πρέπει να έχουν οι σωλήνες χαλκού (ανάλογα με τις εξωτερικές διαμέτρους). Συνδέσεις σωλήνων Κατά τη σύνδεση των σωλήνων μπορούν να χρησιμοποιούνται α) Στοιχεία σύνδεσης από χαλκό ή κράματα χαλκού για κολλήσεις κατά EN 1254-1, EΛOT EN 1254-5 ή EN 1254-4. β) Φλάντζες από χαλκό ή κράματα χαλκού κατά EN 1092-3.Οι σωλήνες χαλκού μπορούν να συνδέονται με σταθερές και λυόμενες συνδέσεις. Ως λυόμενες συνδέσεις μπορούν να χρησιμοποιηθούν μόνο φλαντζωτές συνδέσεις, και κοχλιωτές συνδέσεις για τη σύνδεση οργάνων. Εκτός εδάφους μπορούν να χρησιμοποιούνται:

  • Συνδέσεις με «σκληρή» κόλληση.
  • Φλαντζωτές συνδέσεις με φλάντζες με λαιμό, κολλητές στους σωλήνες με «σκληρή» κόλληση.
  • Συνδέσεις με συμπίεση για σωλήνες χαλκού.

Εντός εδάφους μπορούν να χρησιμοποιούνται:

  • Συνδέσεις με «σκληρή» κόλληση.
  • Φλαντζωτές συνδέσεις με φλάντζες με λαιμό, κολλητές στους σωλήνες με «σκληρή» κόλληση.

«Σκληρή» κόλληση

Επιτρέπονται συνδέσεις με «σκληρή» κόλληση με υλικά σύνδεσης με θερμοκρασία εργασίας άνω των 650 βαθμών Κελσίου, ενώ δεν επιτρέπονται «μαλακές» κολλήσεις, με θερμοκρασία εργασίας κάτω των 450 βαθμών Κελσίου. H «σκληρή» κόλληση γίνεται σήμερα σύμφωνα με την αρχή της τριχοειδούς κόλλησης. (H διαφορά μεταξύ τριχοειδούς και κοινής κόλλησης έγκειται στο μέγεθος του διακένου μεταξύ εξωτερικού και εσωτερικού σωλήνα. Αν το διάκενο είναι μεγάλο, το τριχοειδές φαινόμενο δεν λειτουργεί).

Συνδέσεις με συμπίεση

Οι συνδέσεις με συμπίεση επιτρέπονται μέχρι και Φ54, ενώ θα πρέπει: Οι λυόμενες συνδέσεις να ικανοποιούν το DΙΝ 3387-1 ή άλλο ισοδύναμο πρότυπο. Οι μη λυόμενες συνδέσεις να ικανοποιούν το DVGW VP 614 ή άλλο ισοδύναμο πρότυπο. Οι μη λυόμενες συνδέσεις εκτελούνται με τη βοήθεια ειδικών εργαλείων συμπίεσης.

Κάμψη σωλήνων

Οι σωλήνες χαλκού μπορούν να κάμπτονται με ελάχιστη εσωτερική ακτίνα κάμψης rmin όπως φαίνεται στον πίνακα 2 και με βάση τις οδηγίες του κατασκευαστή. Σκληροί σωλήνες χαλκού διαμέτρου άνω των 18mm δεν πρέπει να κάμπτονται. Είσοδος στο κτίριο H είσοδος και η έξοδος της σωλήνωσης αερίου σε κτίρια πρέπει να γίνεται επάνω από το έδαφος.

H είσοδος της σωλήνωσης αερίου σε κτίρια μπορεί να γίνει υπόγεια σε ειδικά κτίρια (π.χ. διατηρητέα κτίρια με περιορισμούς), όταν για λόγους ασφαλείας ή εξαιτίας πρακτικών δυσκολιών δεν είναι δυνατό να γίνει επάνω από το έδαφος. H είσοδος του σωλήνα κάτω από το έδαφος πρέπει να είναι στεγανή στο αέριο και στεγανή στο νερό, αν είναι αναγκαίο. H διέλευση μέσα από τον τοίχο πρέπει να γίνεται μέσα από προστατευτικό σωλήνα, ο οποίος προεξέχει και στις δύο πλευρές του τοίχου τόσο ώστε να είναι ευκρινώς ορατός. O προστατευτικός σωλήνας πρέπει να είναι ανθεκτικός σε διάβρωση ή να είναι προστατευμένος έναντι διάβρωσης. Επίσης, ο σωλήνας στην περιοχή διέλευσης μέσα από τοίχο πρέπει να είναι κεντραρισμένος στον προστατευτικό σωλήνα (βλ. σχήμα 1).

Εγκατάσταση εσωτερικών σωληνώσεων

Οι αγωγοί (βλέπε σχήμα 2) μπορούν να εγκαθίστανται α) ακάλυπτοι σε απόσταση από τον τοίχο, β) κάτω από το επίχρισμα προστατευμένοι έναντι διάβρωσης χωρίς διάκενο ή γ) σε φρεάτια και κανάλια. Δεν επιτρέπεται να εγκαθίστανται μέσα σε πλάκες από σκυρόδεμα, ούτε μέσα σε δάπεδα και πατώματα, ενώ επιτρέπεται η εγκατάσταση σε επισκέψιμα κανάλια σε δάπεδα και πατώματα. Οι σωληνώσεις με πίεση λειτουργίας μεγαλύτερη από 100 mbar δεν επιτρέπεται να εγκαθίστανται κάτω από το επίχρισμα χωρίς διάκενο. Όλα τα στοιχεία της εγκατάστασης αερίου (σωληνώσεις, όργανα, συσκευές κλπ.) πρέπει να αντέχουν στους 650 βαθμούς Κελσίου για 30 min. Αν κάποια στοιχεία δεν ικανοποιούν αυτή την απαίτηση, τότε πρέπει να προστατεύονται μέσω μιας βαλβίδας πυροπροστασίας.

Οι αγωγοί αερίου δεν πρέπει να στερεώνονται επάνω σε άλλους αγωγούς και δεν πρέπει να χρησιμοποιούνται ως φορείς για άλλους αγωγούς και φορτία. Και πρέπει να εγκαθίστανται έτσι ώστε να μην μπορεί να επιδράσει επάνω σ’ αυτούς νερό συμπύκνωσης από άλλους αγωγούς. Αν εγκατασταθούν σωλήνες αερίου και νερού ο ένας πάνω από τον άλλο, τότε ο σωλήνας αερίου πρέπει να εγκαθίσταται επάνω από το σωλήνα νερού (βλ. σχήμα 3).

Αποστάσεις στερέωσης

Οι αγωγοί πρέπει να στερεώνονται σε όλο τους το μήκος μέσω κατάλληλων στηριγμάτων σε τμήματα του κτιρίου με επαρκή δομική αντοχή, με χρήση συνηθισμένων μέσων στερέωσης. Τα φέροντα μέρη των στηριγμάτων πρέπει να είναι κατασκευασμένα από άκαυστα υλικά. Τιμές για τις αποστάσεις στηρίξεων οριζόντιων σωλήνων χαλκού δίνονται στον πίνακα 3. Θερμικές διαστολές Η στήριξη των αγωγών αερίου εκτός κτιρίου πρέπει να επιτρέπει τις μετακινήσεις λόγω θερμικών διαστολών χωρίς να προκαλούνται ζημιές, ιδίως στην αντιδιαβρωτική προστασία.

Ο συντελεστής γραμμικής θερμικής διαστολής για τους σωλήνες χαλκού είναι 0,017 mm/mK. Αν η μέγιστη θερμοκρασιακή διακύμανση Δθ υπερβαίνει τους 40 Κ και το μήκος του αγωγού χωρίς πάκτωση είναι μεγάλο, τότε οι θερμικές διαστολές θα αντιμετωπίζονται είτε με τμήματα με διαμόρφωση U (βλ. σχήματα 4 & 5) είτε με κατάλληλα διαστολικά.

Αντοχή στη διάβρωση.

Σε εγκαταστάσεις μέσα στο χώμα, σε δομικά στοιχεία ή σε διαβρωτική ατμόσφαιρα, οι σωλήνες χαλκού προστατεύονται εξωτερικά με πλαστικά περιβλήματα εφαρμοσμένα από τον κατασκευαστή (εργοστασιακά) κατά ΕΛΟΤ ΕΝ 13349, ή με περιελίξεις με ταινίες πολυαιθυλενίου και συρρικνωμένα υλικά κατά ΕΛΟΤ ΕΝ 12068. Επίσης, λόγω του ότι δεν διαβρώνονται από το φυσικό αέριο, απαιτείται μικρότερο πάχος τοιχώματος σε σύγκριση με άλλους μεταλλικούς σωλήνες. Οι σωλήνες χαλκού σε μικρές διαμέτρους (π.χ. Φ15) οι οποίες είναι πολύ συνηθισμένες στις οικιακές εγκαταστάσεις, διατίθενται και σε κουλούρες με πλαστική επένδυση μεγάλου μήκους, οπότε μπορούν να κατασκευασθούν γρήγορα δίκτυα μεγάλου μήκους χωρίς συνδέσεις, με μειωμένο κόστος και αυξημένη ασφάλεια. Οι σωλήνες χαλκού έχουν μικρή τραχύτητα και προκύπτει μικρότερη πτώση πίεσης κατά τη ροή του αερίου, οπότε οι αναγκαίες διάμετροι είναι μικρότερες, με αποτέλεσμα να εξοικονομείται χώρος, κόπος και χρόνος στην εγκατάσταση. Στα δίκτυα αέριων καυσίμων μπορούν να χρησιμοποιούνται σκληροί, ημίσκληροι και μαλακοί σωλήνες χαλκού Talos Gas κατά EΛOT EN 1057. Η παραγωγή τους σύμφωνα με τα ευρωπαϊκά πρότυπα εγγυάται διασφαλισμένη ποιότητα. Στον πίνακα 1 παραθέτονται τα ελάχιστα πάχη τοιχώματος που πρέπει να έχουν οι σωλήνες χαλκού (ανάλογα με τις εξωτερικές διαμέτρους).

Συνδέσεις σωλήνων

Κατά τη σύνδεση των σωλήνων μπορούν να χρησιμοποιούνται: α) Στοιχεία σύνδεσης από χαλκό ή κράματα χαλκού για κολλήσεις κατά EN 1254-1, EΛOT EN 1254-5 ή EN 1254-4. β) Φλάντζες από χαλκό ή κράματα χαλκού κατά EN 1092-3. Οι σωλήνες χαλκού μπορούν να συνδέονται με σταθερές και λυόμενες συνδέσεις. Σε λυόμενες συνδέσεις μπορούν να χρησιμοποιηθούν μόνο φλαντζωτές συνδέσεις, και κοχλιωτές συνδέσεις για τη σύνδεση οργάνων.

Εκτός εδάφους μπορούν να χρησιμοποιούνται:

  • Συνδέσεις με «σκληρή» κόλληση.
  • Φλαντζωτές συνδέσεις με φλάντζες με λαιμό, κολλητές στους σωλήνες με «σκληρή» κόλληση.

 

Συνδέσεις με συμπίεση για σωλήνες χαλκού. Εντός εδάφους μπορούν να χρησιμοποιούνται:

  • Συνδέσεις με «σκληρή» κόλληση.
  • Φλαντζωτές συνδέσεις με φλάντζες με λαιμό, κολλητές στους σωλήνες με «σκληρή» κόλληση.

«Σκληρή» κόλληση Επιτρέπονται συνδέσεις με «σκληρή» κόλληση με υλικά σύνδεσης με θερμοκρασία εργασίας άνω των 650 βαθμών Κελσίου, ενώ δεν επιτρέπονται «μαλακές» κολλήσεις, με θερμοκρασία εργασίας κάτω των 450 βαθμών Κελσίου. H «σκληρή» κόλληση γίνεται σήμερα σύμφωνα με την αρχή της τριχοειδούς κόλλησης. (H διαφορά μεταξύ τριχοειδούς και κοινής κόλλησης έγκειται στο μέγεθος του διακένου μεταξύ εξωτερικού και εσωτερικού σωλήνα. Αν το διάκενο είναι μεγάλο, το τριχοειδές φαινόμενο δεν λειτουργεί). Συνδέσεις με συμπίεση Οι συνδέσεις με συμπίεση επιτρέπονται μέχρι και Φ54, ενώ θα πρέπει: l Οι λυόμενες συνδέσεις να ικανοποιούν το DΙΝ 3387-1 ή άλλο ισοδύναμο πρότυπο. l Οι μη λυόμενες συνδέσεις να ικανοποιούν το DVGW VP 614 ή άλλο ισοδύναμο πρότυπο. Οι μη λυόμενες συνδέσεις εκτελούνται με τη βοήθεια ειδικών εργαλείων συμπίεσης. Κάμψη σωλήνων Οι σωλήνες χαλκού μπορούν να κάμπτονται με ελάχιστη εσωτερική ακτίνα κάμψης rmin όπως φαίνεται στον πίνακα 2 και με βάση τις οδηγίες του κατασκευαστή. Σκληροί σωλήνες χαλκού διαμέτρου άνω των 18mm δεν πρέπει να κάμπτονται.

Είσοδος στο κτίριο

H είσοδος και η έξοδος της σωλήνωσης αερίου σε κτίρια πρέπει να γίνεται επάνω από το έδαφος. H είσοδος της σωλήνωσης αερίου σε κτίρια μπορεί να γίνει υπόγεια σε ειδικά κτίρια (π.χ. διατηρητέα κτίρια με περιορισμούς), όταν για λόγους ασφαλείας ή εξαιτίας πρακτικών δυσκολιών δεν είναι δυνατό να γίνει επάνω από το έδαφος. H είσοδος του σωλήνα κάτω από το έδαφος πρέπει να είναι στεγανή στο αέριο αλλά και στο νερό, αν είναι αναγκαίο. H διέλευση μέσα από τον τοίχο πρέπει να γίνεται μέσα από προστατευτικό σωλήνα που να προεξέχει και στις δύο πλευρές του τοίχου τόσο ώστε να είναι ευκρινώς ορατός. O προστατευτικός σωλήνας πρέπει να είναι ανθεκτικός σε διάβρωση ή να είναι προστατευμένος έναντι διάβρωσης. Επίσης, ο σωλήνας στην περιοχή διέλευσης μέσα από τοίχο πρέπει να είναι κεντραρισμένος στον προστατευτικό σωλήνα (βλ. σχήμα 1).

Εγκατάσταση εσωτερικών σωληνώσεων

Οι αγωγοί (βλέπε σχήμα 2) μπορούν να εγκαθίστανται: α) ακάλυπτοι σε απόσταση από τον τοίχο, β) κάτω από το επίχρισμα προστατευμένοι έναντι διάβρωσης χωρίς διάκενο ή γ) σε φρεάτια και κανάλια. Δεν επιτρέπεται να εγκαθίστανται μέσα σε πλάκες από σκυρόδεμα, ούτε μέσα σε δάπεδα και πατώματα, ενώ επιτρέπεται η εγκατάσταση σε επισκέψιμα κανάλια σε δάπεδα και πατώματα. Οι σωληνώσεις με πίεση λειτουργίας μεγαλύτερη από 100 mbar δεν επιτρέπεται να εγκαθίστανται κάτω από το επίχρισμα χωρίς διάκενο. Όλα τα στοιχεία της εγκατάστασης αερίου (σωληνώσεις, όργανα, συσκευές κλπ.) πρέπει να αντέχουν στους 650 βαθμούς Κελσίου για 30 min. Αν κάποια στοιχεία δεν ικανοποιούν αυτή την απαίτηση, τότε πρέπει να προστατεύονται μέσω μιας βαλβίδας πυροπροστασίας. Οι αγωγοί αερίου δεν πρέπει να στερεώνονται επάνω σε άλλους αγωγούς και δεν πρέπει να χρησιμοποιούνται ως φορείς για άλλους αγωγούς και φορτία. Και πρέπει να εγκαθίστανται έτσι ώστε να μην μπορεί να επιδράσει επάνω σ’ αυτούς νερό συμπύκνωσης από άλλους αγωγούς. Αν εγκατασταθούν σωλήνες αερίου και νερού ο ένας πάνω από τον άλλο, τότε ο σωλήνας αερίου πρέπει να εγκαθίσταται επάνω από το σωλήνα νερού (βλ. σχήμα 3).

Αποστάσεις στερέωσης

Οι αγωγοί πρέπει να στερεώνονται σε όλο τους το μήκος μέσω κατάλληλων στηριγμάτων σε τμήματα του κτιρίου με επαρκή δομική αντοχή, με χρήση συνηθισμένων μέσων στερέωσης. Τα φέροντα μέρη των στηριγμάτων πρέπει να είναι κατασκευασμένα από άκαυστα υλικά. Τιμές για τις αποστάσεις στηρίξεων οριζόντιων σωλήνων χαλκού δίνονται στον πίνακα 3. Θερμικές διαστολές Η στήριξη των αγωγών αερίου εκτός κτιρίου πρέπει να επιτρέπει τις μετακινήσεις λόγω θερμικών διαστολών χωρίς να προκαλούνται ζημιές, ιδίως στην αντιδιαβρωτική προστασία. Ο συντελεστής γραμμικής θερμικής διαστολής για τους σωλήνες χαλκού είναι 0,017 mm/mK. Αν η μέγιστη θερμοκρασιακή διακύμανση Δθ υπερβαίνει τους 40 Κ και το μήκος του αγωγού χωρίς πάκτωση είναι μεγάλο, τότε οι θερμικές διαστολές θα αντιμετωπίζονται είτε με τμήματα με διαμόρφωση U (βλ. σχήματα 4 & 5) είτε με κατάλληλα διαστολικά. Δοκιμές δικτύου σωληνώσεων φυσικού αερίου Οι αγωγοί και γενικά οι εγκαταστάσεις φυσικού αερίου πρέπει, πριν τεθούν σε λειτουργία, να υποστούν δοκιμές. Οι δοκιμές αυτές γίνονται για να διαπιστωθεί η στεγανότητα και η αντοχή τους. Είναι, δηλαδή, οι αποδείξεις για την ασφάλεια ενός αγωγού ή μιας εγκατάστασης. Οι δοκιμές πίεσης γίνονται, ανάλογα με την περίπτωση, μετά την τοποθέτηση των σωληνώσεων ή/και των διαφόρων διατάξεων. Για πιέσεις λειτουργίας μέχρι 100 mbar προβλέπονται: α) Μία δοκιμή φόρτισης (αντοχής). β) Μία δοκιμή στεγανότητας. Στις δοκιμές πίεσης χρησιμοποιείται αέρας ή αδρανές αέριο (π.χ. άζωτο, διοξείδιο του άνθρακα), όχι όμως οξυγόνο. Οι δοκιμές πρέπει να γίνουν με ορατές τις συνδέσεις της σωλήνωσης (πριν αυτές καλυφθούν με κάποιο στρώμα ή περίβλημα αντιδιαβρωτικής προστασίας) και πριν ο αγωγός επικαλυφθεί με επίχρισμα ή άλλο σχετικό τελείωμα, αν προβλέπεται κάτι τέτοιο. Επίσης, οι δοκιμές μπορούν να γίνουν και τμηματικά. Αν μεσολαβήσει σημαντικό χρονικό διάστημα μεταξύ της δοκιμής στεγανότητας και της θέσης σε λειτουργία της εγκατάστασης, τότε η δοκιμή στεγανότητας πρέπει να επαναληφθεί πριν τη θέση σε λειτουργία.

Όσον αφορά τις δοκιμές, πρέπει να έχουμε υπόψη ότι:

  • Η δοκιμή φόρτισης πρέπει να γίνεται με πίεση δοκιμής 1 bar και όχι μεγαλύτερη.
  • Η δοκιμή φόρτισης γίνεται χωρίς όργανα, επειδή η φόρτιση υπό πίεση 1 bar θα τα καταστρέψει.
  • Η δοκιμή στεγανότητας πρέπει να γίνεται με πίεση δοκιμής 110 – 150 mbar και απαιτεί μεγαλύτερη ακρίβεια μέτρησης.
  • Δεν πρέπει να χρησιμοποιείται σαπουνάδα ή σαπουνόνερο κατά τις δοκιμές στεγανότητας, επειδή ευνοεί τη διάβρωση.

Συμπεράσματα

Η χρήση του χαλκού στα δίκτυα φυσικού αερίου είναι απολύτως ενδεδειγμένη. Είναι πολύ σημαντικό όμως ο χαλκός που χρησιμοποιείται στις εγκαταστάσεις να παράγεται βάσει προδιαγραφών EN 1057 και να είναι πιστοποιημένος, καθώς έτσι εξασφαλίζεται:

Τήρηση των κατασκευαστικών ανοχών στις διαστάσεις του (δηλ. πάχος τοιχώματος και εξωτερική διάμετρο), με συνέπεια υψηλές αντοχές σε πίεση και θερμοκρασία. l Υγιεινή (έχουν γίνει όλες οι απαραίτητες διαδικασίες καθαρισμού των σωλήνων από τα υπολείμματα λιπαντικών που χρησιμοποιούνται κατά την παραγωγική διαδικασία), έτσι ώστε να είναι πιστοποιημένα κατάλληλοι για τα δίκτυα ζεστού νερού χρήσης. Μεγάλη διάρκεια ζωής, καθώς η απομάκρυνση των υπολειμμάτων άνθρακα –όπως προβλέπεται από το ευρωπαϊκό πρότυπο ΕΝ 1057– εξασφαλίζει την αποτροπή φαινομένων διάβρωσης τύπου pitting corrosion.

Δείτε τις φωτογραφίες στο τεύχος Οκτωβρίου 2019 του «Θερμοϋδραυλικού»

*Ο κ. Πέτρος Σαλουφάκος είναι Product Manager Ελλάδας στην εταιρεία ΧΑΛΚΟΡ.

 

Ελέγξτε επίσης

Λέβητες συμπύκνωσης αερίου: Απαραίτητοι για την κατάλληλη ενεργειακή απόδοση

Η ρύθμιση της θερμοκρασίας καυσαερίων σε χαμηλότερη τιμή, ώστε να μειωθεί η σπατάλη ενέργειας, δεν …