Αν υπάρχει συνάρτηση των οδηγιών και των νόμων με τους επαγγελματίες και η ίδια η Πολιτεία βάζει κάποιες δικλείδες ασφαλείας ώστε να υπάρχουν συγκεκριμένες κυρώσεις και επιβραβεύσεις, το σύστημα θα δουλέψει.
Συνέντευξη στη Μιλένα Μπαχαρνίκου
Σύμφωνα με τον κ. Τάκη Στάπα, πρόεδρο και διευθύνοντα σύμβουλο της Wilo Hellas, το 2011 θα είναι μια χρονιά ξεκαθαρίσματος. Προοπτικές υπάρχουν, αρκεί να προσπαθήσει η Πολιτεία να φτιάξει κάποια πράγματα που είναι στραβά, μέσα από κανονισμούς και τεχνολογίες που πρέπει να υιοθετηθούν, όπως π.χ. η Οδηγία για τους κυκλοφορητές που θα ισχύσει από το 2013 και μετά.
ΕΡ. Πείτε μας λίγα λόγια για τη Wilo.
ΑΠ. Η Wilo ιδρύθηκε το 1875 από τον προπάππου του σημερινού κύριου μετόχου, ο οποίος τότε είχε φτιάξει ένα εργοστάσιο για ελασματουργία, χαλκού κυρίως και για μηχανήματα μπυραρίας. Στο Ντόρντμουντ που είναι η έδρα της εταιρίας, κάθε σπίτι έχει τη δική του μπυραρία. Έτσι φτιάχνοντας διάφορα εξαρτήματα έφτασε στην κατασκευή του πρώτου κυκλοφορητή. Δηλαδή συμπίεσε τη λογική ενός κλειστού κυκλώματος θέρμανσης με μια αντλία που να μπορεί να δουλέψει σε υψηλές θερμοκρασίες και σε άλλες συνθήκες. Έτσι το 1920 ο κυκλοφορητής ήταν ένα πολύ σημαντικό προϊόν για την εταιρία και στη συνέχεια επικεντρώθηκε στην κατασκευή αντλιών. Με τον καιρό ασχολήθηκε και με άλλα αντικείμενα, όπως αντλίες για κρύο νερό- ανύψωσης πίεσης όπως λέμε εμείς-αντλίες για λύματα (για βρώμικο νερό), αντλίες βαθέων φρεάτων (γεωτρήσεων). Με τα χρόνια εξέλιξε και τους κυκλοφορητές και το 2000 έφτιαξε έναν κυκλοφορητή που είναι κατά 80% οικονομικότερους στην κατανάλωση από τους συμβατικούς, ο οποίος έχει έξυπνο εγκέφαλο (High Efficiency) και μπορεί να προσαρμόζει την ενέργεια που απαιτείται για τη λειτουργία του, ανάλογα με τις συνθήκες.
ΕΡ. Ποιοι είναι οι νέοι κανονισμοί που έρχονται και τι όφελος θα φέρουν σε κράτος και καταναλωτές;
ΑΠ. Μια πολύ σημαντική ευρωπαϊκή οδηγία που έχει άμεση σχέση με τις εταιρίες θέρμανσης, είναι η Οδηγία ErP 2013/2015 που αφορά τους κυκλοφορητές υψηλής απόδοσης και τίθενται επίσημα σε εφαρμογή από το 2013. Για να σας δώσω να καταλάβετε, αυτή τη στιγμή έχουμε 2,5 εκ. κυκλοφορητές εγκατεστημένους και μπορεί να είναι και παραπάνω. Αν υπολογίσουμε μία μέση ισχύ 100 Watt ο καθένας και ετήσιο χρόνο λειτουργίας 2.000 ώρες, τότε οι κιλοβατόρες οι οποίες ξοδεύονται είναι 500 εκ. κιλοβατόρες μόνο από τους κυκλοφορητές και σε χρήματα 45 εκ. ευρώ από την κατανάλωση μόνο των κυκλοφορητών. Αν αυτά μειωθούν κατά 80% με την προϋπόθεση ότι θα αντικαθιστούσαμε τους υπάρχοντες κυκλοφορητές με αυτούς της υψηλής απόδοσης, αυτόματα 36 εκ. ευρώ και έμεναν στην τσέπη του κράτους. Όσον αφορά τώρα τη ρύπανση του περιβάλλοντος, το ισοδύναμο σε τόνους διοξειδίου του άνθρακα, εφόσον για να παραχθεί μια κιλοβατόρα απελευθερώνονται στο περιβάλλον 880 γραμμάρια διοξειδίου του άνθρακα. ?ρα τα 400 εκ. κιλοβατόρες είναι 352.000 μετρικοί τόνοι διοξειδίου του άνθρακα, δηλαδή σε χιλιόμετρα αυτοκινήτου είναι 2.500 εκ. χιλιόμετρα και σε αυτοκίνητα με 15.000 χλμ. το χρόνο, είναι ξαφνικά σα να βγάζεις από την κυκλοφορία 150.000 αυτοκίνητα για ένα χρόνο. Κατά συνέπεια, οι τεχνολογίες υπάρχουν, το θέμα είναι πως γίνονται κατανοητές και πως υιοθετούνται. Διότι εδώ στην Ελλάδα σήμερα πουλάμε για κάθε 1.000 συμβατικούς ρυπογόνους κυκλοφορητές έναν υψηλής απόδοσης. Στη Γερμανία στους 1.000 κυκλοφορητές, οι 600 είναι υψηλής απόδοσης.
ΕΡ. Γιατί ο κλάδος της θέρμανσης και του μηχανολογικού εξοπλισμού γενικότερα δεν εμφανίζει υγιή νούμερα;
ΑΠ. Καταρχάς, οι εταιρείες έχουν δανειστεί πολύ περισσότερα χρήματα από αυτά που έχουν σαν ίδια κεφάλαια και επιχειρούν σε πολύ μεγαλύτερη ακτίνα από αυτή που θα μπορούσαν. Δηλαδή είναι σα να μπορώ να κάνω δουλειά για 100 και κάνω για 1000, δεκαπέντε φορές παραπάνω από αυτό που μπορώ. Όταν μάλιστα απελευθερώθηκε η πίστωση στις τράπεζες και δούλευαν οι εταιρείες με δανεικά και χωρίς κέρδη, μεταφέρεις απλά εμπορεύματα από τη μια άκρη στην άλλη. Την ίδια ώρα όμως επιβαρύνεσαι με λειτουργικά έξοδα όπως καύσιμα, μισθούς, συντήρηση οχημάτων-μηχανημάτων κ.α. Ωστόσο, τώρα επειδή δεν λειτουργεί πλέον η πίστωση, τα πράγματα είναι λίγο καλύτερα από τον προηγούμενο χρόνο. Οι λανθασμένες όμως παραπάνω κινήσεις οφείλονται στο γεγονός ότι οι περισσότερες εταιρείες δεν έχουν επιχειρηματικό υπόβαθρο, λόγω έλλειψης τεχνογνωσίας και εμπειρίας.
ΕΡ. Πως λειτουργούσαν όμως και απέδιδαν τα προηγούμενα χρόνια;
ΑΠ. Κοιτάξτε, τα προηγούμενα χρόνια υπήρχε μια ευφορία, καθώς υπήρχε μεγάλη ανοικοδόμηση και όλοι είχαν δουλειά. Το να ανοίξεις όμως ένα μαγαζί και να πουλάς προϊόντα για τα οποία υπάρχει μεγάλη ζήτηση από όλους, δε σημαίνει ότι είσαι επιχειρηματίας. Δε σημαίνει ότι ξέρεις να διοικήσεις και κυρίως να διαχειριστείς τα χρήματα που έρχονται στο ταμείο σου. Και δεν σου λέει κανείς φύγε, αλλά μάθε, πήγαινε σε σεμινάρια που γίνονται συνέχεια ή ακόμα και να προσλάβεις κάποιους ανθρώπους δίπλα σου που μπορούν να σε βοηθήσουν. Εν τω μεταξύ, το μεγαλύτερο πρόβλημα σήμερα που αφορά όλους τους κλάδους και όχι μόνο τον δικό μας, αλλά και τη φυλή μας γενικότερα είναι το ότι είμαστε απαίδευτοι και με την ευρύτερη έννοια της μόρφωσης θα έλεγα ότι είμαστε και αμόρφωτοι. Δεν έχουμε σχηματοποιηθεί να ξέρουμε ποιοι είμαστε. Όλοι θέλουμε να γίνουμε Βρδινογιάννηδες, Ωνάσηδες, αλλά το αξίζουμε; Και μπορεί να το αξίζουμε μέσα μας, αλλά όταν μας βάλεις στη ζυγαριά, τα έχουμε τα τάλαντα; Δεν τα έχουμε. Τα δανειστήκαμε και περάσαμε πάρα πολύ ωραία. Τώρα όμως ήρθε ο λογαριασμός. Επιπλέον, όταν είσαι σε ένα χώρο όπου λειτουργούν 5 ή 6 και κάποιοι ας πούμε 2 κάνουν πράγματα που δεν είναι σωστά, επιχειρηματικά σωστά εννοώ, όπως να πουλάνε με μεγάλες εκπτώσεις, οι υπόλοιποι υποχρεωτικά θα ακολουθήσουν, γιατί υπάρχει ο φόβος ότι αυτός που πουλάει φθηνά θα πάρει όλους τους πελάτες. Κατεβαίνει λοιπόν το επίπεδο λανθασμένα και αυτός που την πληρώνει είναι αυτός που θα ήταν θεωρητικά ο ωφελημένος δηλαδή ο καταναλωτής. Όχι όμως δεν είναι έτσι.
SeparatorBetweenMainTextsΟ καταναλωτής
Ο καταναλωτής αγοράζει ακριβότερα γιατί όλη η έκπτωση εξαντλείται στους ενδιάμεσους συντελεστές μέχρι να φτάσει στον καταναλωτή. Και αν υπάρξει μια μεγαλύτερη έκπτωση για τον καταναλωτή, κάποια στιγμή θα την πληρώσει στο σέρβις. Γιατί αν εγώ π.χ. δεν έχω να συντηρήσω μια υποδομή, δεν θα έχω σωστή αποθήκη, δεν θα είχα ανταλλακτικά, δεν θα έχω την τεκμηρίωση για αυτά που πουλάω γιατί τεχνικά πράγματα πουλάω. Έτσι λοιπόν θα προσπαθήσω να πουλήσω το κινέζικο για γερμανικό και χωρίς προδιαγραφές. Προδιαγραφές δεν υπάρχουν. Στην Ελλάδα, όπως είπε και ο Τσαρούχης, είσαι ό,τι δηλώσεις. Όταν θέλει λοιπόν κάποιος να αγοράσει ένα σώμα, το αγοράζει βάσει διαστάσεων. Παίρνουμε ένα σώμα ενός κατασκευαστή και ένα σώμα ενός άλλου κατασκευαστή με τις ίδιες διαστάσεις και τα βάζουμε στη ζυγαριά. Το ένα είναι 30% ελαφρύτερο από το άλλο. Ο καταναλωτής δεν το βλέπει αυτό. Κοιτάζει το σχέδιο που του αρέσει περισσότερο. Όταν το τοποθετήσει όμως θα διαπιστώσει τη διαφορά. Γιατί το νερό που θερμαίνει το σώμα περνάει μέσα από το μέταλλο. Όταν το σώμα δεν έχει μάζα, θα περνάει το νερό και δεν θα βγάζει τίποτα. Θα πληρώνει μετά ο καταναλωτής για να λειτουργήσει παραπάνω η εγκατάσταση, για το πετρέλαιο, τον τεχνικό και ούτω καθεξής. Και δυστυχώς κανένας δεν μιλάει γι’ αυτά. Ο τελικός καταναλωτής λοιπόν που θεωρητικά θα ήταν ωφελημένος από την κόντρα και τον υγιή ανταγωνισμό μεταξύ των προμηθευτών, είναι αυτός που θα την πληρώσει.
ΕΡ. Θεωρείτε ότι ο θεσμός των Ενεργειακών Επιθεωρητών θα μπορούσε να λειτουργήσει θετικά προς αυτή την κατεύθυνση;
ΑΠ. Η πρόθεση είναι πολύ καλή και σαν πράξη, σαν ιδέα θα έπρεπε να έχει γίνει χρόνια πριν. θα δούμε στην πράξη όμως πως θα λειτουργήσει ο θεσμός των Ενεργειακών Επιθεωρητών. Εκεί θα γελάσουμε, διότι πάνω από το 90% των σπιτιών, θα βγούνε κάτω από Δ. Και δεν αναφέρομαι στα φθηνά σπίτια που θα είναι το πρώτο κύμα καθώς ανήκει σε αυτό η πλειοψηφία, γιατί τα σπίτια αυτά κατοικούνται από χαμηλά εισοδήματα και είναι λογικό να υπάρχει αναλογία πετρελαίου. Εδώ μιλάμε και για τα Κολωνακιώτικα σπίτια και για τα Κηφισσιώτικα σπίτια, γιατί ο ίδιος κατασκευαστής που οικοδομεί «στον αέρα», φτιάχνει και τα μεν και τα δε. Και στα ακριβά σπίτια θα υπάρχουν υδρομασάζ, τζακούζι και άλλες παροχές, όμως οι υποδομές του κτιρίου, όπως είναι η εγκατάσταση θέρμανσης, θα είναι οι ίδιες.
Αυτό συμβαίνει διότι τα κτίρια που κατασκευάζονται δεν έχουν καμία σχέση με τα σχέδια που προηγούνται της κατασκευής. Όταν έρχεται η ώρα της κατασκευής, τα σχέδια αλλάζουν, αλλά ποτέ δεν γίνεται αναθεώρηση αυτών που έχουν κατατεθεί. Έτσι αν πάτε στην Πολεοδομία και ζητήσετε τα σχέδια για ένα κτίριο που έχει κατασκευαστεί, δεν θα έχουν καμία σχέση με την τελική μορφή του κτιρίου. Έτσι η διαστασιολόγηση αλλάζει, οι ανάγκες αλλάζουν και μετά αρχίζει η έκπτωση στα υλικά. Λιγότερη μόνωση, λιγότερο τούβλο, κ.α. και μπορεί στατικά το κτίσμα να είναι εντάξει γιατί αν δεν είναι πας φυλακή, αλλά κανείς δεν έχει πάει φυλακή γιατί ζεσταίνεται λιγότερο ή κρυώνει περισσότερο. Ο μηχανικός λοιπόν που έχει κάνει αυτή τη μελέτη, δεν έχει πάει να κάνει επίβλεψη.
ΕΡ. Στην περίπτωση αυτή δεν έχει ευθύνη ο κατασκευαστής;
ΑΠ. Μα η εγκατάσταση δούλευε, ζεσταινόμασταν. Δεν υπήρχε όμως έλεγχος επαρκής. Και εδώ έρχονται οι Ενεργειακοί Επιθεωρητές. Δεν υπάρχει λογική στο να μην πιστοποιείται μια εγκατάσταση. Και δεν υπάρχει πιστοποίηση, γιατί η πιστοποίηση θέλει λεφτά. Και αυτό ανεβάζει το κόστος. Το κόστος βέβαια το πληρώνουμε στη συνέχεια 3 φορές επάνω, τα ξέρετε αυτά. Ο Γερμανός παράδειγμα δουλεύει με 45 βαθμούς το νερό θέρμανσης και χρησιμοποιεί λίγο μεγαλύτερο σώμα. Ο Έλληνας ζεσταίνει το νερό θέρμανσης στους 75 βαθμούς και τρελαίνεται όλη η εγκατάσταση, το καζάνι, ο κυκλοφορητής κτλ. Αλλά ο Γερμανός που χρησιμοποιεί μια θερμοστατική κεφαλή πάνω στο σώμα και πληρώνει λιγότερο πετρέλαιο, είναι βλάκας. (Πίνακας κατά κεφαλήν).
Για να επανέλθω λοιπόν, στην Ελλάδα υπάρχει η δυναμική του μπάχαλου. Όποια ομάδα ανθρώπων βρεθεί μπροστά αρπάζει ό,τι μπορεί, μετά τρώει μια σφαλιάρα πάει πίσω, μετά ξανά μπροστά, βάζει τρικλοποδιά σε κάποιους άλλους και ούτω καθεξής.
Έτσι ακριβώς όπως συμβαίνει και με τα κόμματα.
SeparatorBetweenMainTextsΕΡ. Τι μπορεί να γίνει για να αλλάξει αυτή η κατάσταση;
ΑΠ. Αν υπάρχει συνάρτηση των οδηγιών και των νόμων με τους επαγγελματίες και η ίδια η Πολιτεία βάζει κάποιες δικλείδες ασφαλείας και δεν εννοώ τη γραφειοκρατία, απλά να υπάρχουν πολύ συγκεκριμένες κυρώσεις και επιβραβεύσεις, το σύστημα θα δουλέψει. Βέβαια αν δουλέψει θα προκαλέσει στρες σε όλο το κύκλωμα που αυτή τη στιγμή βρίσκεται στον αέρα. Είτε αυτό περιλαμβάνει μικρές ή μεγάλες τεχνικές εταιρίες, τεχνίτες, μικρά καταστήματα λιανικής κ.α. Διότι μια αγορά έχει τους εξής παράγοντες που μπορεί να αλλάξουν: τον πολιτικό της, τον οικονομικό της, τον κοινωνικό της, τον παιδαγωγικό της και τον περιβαλλοντολογικό της. Η νομοθεσία λοιπόν που μας αφορά ειδικά τώρα όσον αφορά τους κυκλοφορητές με μικρή οικονομική επιβάρυνση, αλλά τεράστιο όφελος τα επόμενα χρόνια, θα προκαλέσει πάλι στρες στο σύστημα. Όσον αφορά την τεχνολογία, πρέπει να σας πω ότι υπάρχουν δύο τύποι λέβητα. Οι απλοί και οι συμπυκνώσεως. Σε όλο τον κόσμο τη μερίδα του λέοντος έχουν καταλάβει οι συμπυκνώσεως γιατί έχουν καλύτερη απόδοση, αλλά είναι λίγο ακριβότεροι. Στην Ελλάδα πουλάμε μόνο τους απλούς. Είναι κάτι σαν το καταλυτικό αυτοκίνητο και το μη καταλυτικό. Νομίζει λοιπόν ο Έλληνας ότι θα ωφεληθεί επιλέγοντας τον απλό λέβητα. Στην πράξη όμως δεν θα ωφεληθεί. Σήμερα ωστόσο παρουσιάζεται μια ευκαιρία. Και η ευκαιρία μπορεί να αξιοποιηθεί όταν έχουμε ποιοτικά προϊόντα και πιστοποιημένα από κάποιους φορείς. Γιατί δεν μπορεί ο καταναλωτής να ελέγξει το προϊόν, ενώ στη δική μας περίπτωση, οι καταναλωτές δεν έχουν καθόλου γνώση των προϊόντων μας. Πρέπει λοιπόν όλο το κύκλωμα των τεχνικών μας να είναι καταρτισμένο. Από τις σχολές όλων των βαθμίδων μέχρι τα σεμινάρια και τις πιστοποιήσεις. Γιατί ο τεχνικός πρέπει να γνωρίζει για να μπορεί να επιβλέψει, αφού τις περισσότερες φορές δεν το κάνει ο επιβλέπων μηχανικός. Δεν μπορεί όμως να επιβλέψει γιατί δεν τον έχουν μάθει, αλλά δεν ενδιαφέρθηκε και ο ίδιος να μάθει.
Εμείς από την πλευρά μας εδώ και κάποια χρόνια, εκπαιδεύουμε την τεχνική κοινότητα. Δεν κάνουμε προϊοντική ενημέρωση, κάνουμε πραγματική εκπαίδευση και βλέπουμε ανταπόκριση. Δηλαδή όταν καλείς τον άλλο σε σεμινάριο στις 6.00 το απόγευμα μετά από την κούραση όλης της ημέρας και πρέπει να τελειώσει στις 9.30 και κάθεται μέχρι τις 12.00, αυτό σημαίνει ότι η ενέργεια που κάνεις, πιάνει τόπο.
ΕΡ. Ποιες βλέπετε να είναι οι προοπτικές για το άμεσο μέλλον;
ΑΠ. Θεωρώ ότι το 2011 θα είναι μια χρονιά ξεκαθαρίσματος. Δεν μπορούν να μείνουν όλοι και αναφέρομαι κυρίως στη μεγάλη προσφορά από καταστήματα. Το θέμα είναι αν κάποιοι άνθρωποι θα αντέξουν τρίτη χρονιά μείωση του τζίρου τους, καθώς ο τζίρος πέφτει 10, τα κέρδη πέφτουν 20. Και είναι η αγορά και οι άνθρωποι της που βάζουν τις περιουσίες τους, τα χρήματα τους για να λειτουργήσει η οικονομία. Και εδώ πρέπει να τεθεί και το θέμα της απενοχοποίησης του κέρδους του επιχειρηματία. Ο τελευταίος είναι το μαύρο πρόβατο, είναι αυτός που πίνει το αίμα των άλλων, αλλά ποιος θα δώσει δουλειά; Το δημόσιο; ?ρα να πάμε σε ένα άλλο σύστημα, να μην είμαστε στην ΕΟΚ. Προοπτικές ωστόσο υπάρχουν, αρκεί να προσπαθήσει η Πολιτεία να φτιάξει κάποια πράγματα που είναι στραβά. Μέσα από κανονισμούς και τεχνολογίες που πρέπει να υιοθετηθούν, όπως π.χ. η Οδηγία για τους κυκλοφορητές που θα ισχύσει από το 2013 και μετά. Πρέπει να κλείσουν λοιπόν τα κενά γιατί όσο και να φέρεις π.χ. νερό στη βρύση, όταν από κάτω υπάρχει ένα σουρωτήρι γεμάτο τρύπες, θα χάνει νερό από παντού. Το θέμα είναι να βάλουμε κάτι για να κλείσουμε τις τρύπες, ώστε να ανέβει η στάθμη του νερού. Αυτό είναι που θέλουμε. Γιατί πριν που η στρόφυγγα ήταν αν ανοιχτή και έτρεχε μπόλικο νερό, όλο και κάτι έμενε, παρά τις τρύπες. Τώρα που κλείνει η στρόφυγγα δεν μένει τίποτα.
ΕΡ. Ποιες είναι οι προοπτικές για τη Wilo Hellas;
ΑΠ. Εμείς σε μια δύσκολη εποχή κάνουμε μια σημαντική επένδυση και αλλάζουμε όλη τη μηχανογράφηση για να έχουμε καλύτερο service απέναντι στους πελάτες μας όσον αφορά τις παραδόσεις και το απόθεμα, τη διαθεσιμότητα, αλλά και την παρακολούθηση μετά την πώληση. Και δεν είναι τυχαίο ότι έχουμε το μεγαλύτερο δίκτυο εξουσιοδοτημένου service από οποιονδήποτε άλλον στην Ελλάδα και οι συνεργάτες μας έχουν συμβόλαιο με συγκεκριμένες υποχρεώσεις και απαιτήσεις. Εμείς λοιπόν μέσα σε δύο ώρες από τη στιγμή που θα επικοινωνήσει ο συνεργάτης μας θα ασχοληθεί κάποιος μαζί του και θα προσπαθήσει να τον εξυπηρετήσει. Η δεύτερη επένδυση είναι ένα δοκιμαστήριο το οποίο φτιάχνουμε για να τεστάρουμε τις μεγάλες επισκευασμένες αντλίες και να μπορούμε να εγγυηθούμε για τη λειτουργία τους. Τέλος, όσον αφορά την εκπαίδευση, συνεχίζουμε στο εργαστήριο μας να πραγματοποιούμε δοκιμές σε τεχνικούς που ενδιαφέρονται να μάθουν. ?ρα, πιστεύω ότι υπάρχουν προοπτικές, αλλά υπό συνθήκες.
Προφίλ
Η Wilo Hellas ABEE είναι 100% θυγατρική της Wilo ΑG και δραστηριοποιείται στην Ελλάδα από το 1973, στον τομέα της παροχής ολοκληρωμένων λύσεων στα συστήματα άντλησης νερού. Η εταιρεία διαθέτει πανελλαδικά τα προϊόντα της, μέσω επιλεγμένων συνεργατών και απασχολεί 52 άτομα στα τμήματα παραγγελιών, εμπορίας, logistics και υποστήριξης πελατών. Η Wilo παρέχει υποστήριξη πριν και μετά την πώληση (μέσω υψηλά εκπαιδευμένων επιστημόνων και ετοιμοπαράδοτων προϊόντων) για οικίες, κτίρια, μεγάλα τεχνικά και δημοτικά έργα στους τομείς της θέρμανσης, κλιματισμού, ψύξης, παροχής νερού, άρδευσης και ύδρευσης, αποστράγγισης, πυρόσβεσης, μεταφοράς και επεξεργασίας λυμάτων, καθώς και για βιολογικούς καθαρισμούς.
